بهترين انتظار آن است که
انسان قلب را در اختيار کسي قرار بدهد که او به اذن خدا زير و رو کند؛ يَهدُونَ
بِأمْرِنا! انسان اگر متحوّل شد و منقلب شد، عالم را در کام خود شيوا و شيرين مي‌بيند.
چيزي براي او تلخ نيست. هيچ حادثه اي آن توان را ندارد که قلب متحوّل شده را قبض
کند! ألا إنَّ اُولياءَ اللهِ لا خُوفٌ عَلَيهِمْ وَ لا هُمْ يَحزَنُونْ . اين
اختصاصي به قيامت ندارد؛ در دنيا هم اينچنين است. پس کسي منتظر آن حضرت است که
حضرت را بشناسد! و اگر شناخت، حيات او حيات معقول است، انتظار او انتظار معقول و اگر
نشناخت، حيات او حيات جاهلي است، مرگ او مرگ جاهلي است.  (آيت الله جوادي آملي)

 

مرکز پژوهشي «هادو» در توکيو در تحقيقي جامع با استفاده از فن‌آوري نانو، تأثير تلاوت آيات الهي بر روي آب زمزم را مورد بررسي‌ قرارداد.

 به گزارش پايگاه اطلاع رساني لبيک، «ماسارو ايموتو»، رييس مرکز پژوهشي هادو در توکيو با بيان اين‌که در اين تحقيق به نتايج ارزنده و عجيبي دست‌يافته‌اند، گفت: تلاوت آيه «بسم‌الله‌الرحمن‌الرحيم» تأثير عجيبي بر روي بلورهاي آب زمزم دارد، به طوري که هنگام تلاوت اين آيه مبارک حباب‌هاي زيبايي بر روي اين آب تشکيل‌مي‌شود.

اين پژوهشگر ژاپني همچنين گفت: از بزرگ‌ترين تجاربي که در نتيجه آزمايش بر روي آب زمزم به دست‌آمده، اين است که هنگامي که در کنار ظرفي از آب زمزم آياتي از قرآن‌کريم تلاوت‌‌شود، بلورهايي رمزگونه و زيبا بر روي آن شکل‌مي‌گيرد.

رييس مرکز پژوهشي هادو با اشاره به اين‌که آب زمزم ويژگي‌هاي خاصي دارد که تغيير در آن امکان‌پذير نيست، افزود: اين آب ويژگي‌هاي منحصر به فردي دارد که در ساير آب‌ها يافت‌نمي‌شود.

وي گفت: با توجه به آزمايش‌ها و مطالعات زيادي که بر آب زمزم انجام‌‌شد، اين نتيجه به دست‌آمد که اگر يک قطره از زمزم با هزار قطره آب معمولي مخلوط‌شود، بلورهاي تشکيل‌دهنده آن تغيير شکل‌داده و خاصيت زمزم را پيدامي‌کنند.

ماسارو ايموتو که صاحب نظريه «تأثيرپذيري اشکال ذرات آب از عوامل خارجي» است، تصريح‌کرد: تا به حال هيچ لابراتوار و يا آزمايشگاهي نتوانسته‌است ويژگي‌هاي خاص اين آب را تغييردهد

نه تنها موسى بن عمران بلکه بسيارى از پيامبران بويژه پيامبر بزرگ اسلام پرسش هايى درباره ى معارف و حقايق از حضرت حق داشتند که خداى مهربان پاسخ آنان را عنايت کرده است .
بخش مهمى از اين پرسش ها در رابطه با حسنات اخلاقى بوده که در اين زمينه به يک قطعه از اين پرسش ها که موسى بن عمران از حضرت حق داشته و پاسخ هاى بسيار مهمى شنيده اشاره مى رود .
امام عسکرى (عليه السلام) مى فرمايد : هنگامى که موسى بن عمران با خدا سخن مى گفت عرضه داشت : خدايا ! پاداش کسى که شهادت دهد من فرستاده و پيامبر توام و تو با من سخن مى گويى چيست ؟ خدا فرمود : فرشتگانم به سوى او مى آيند و وى را به بهشتم بشارت مى دهند .
موسى گفت : پاداش کسى که در پيشگاهت مى ايستد و همواره نماز به جا مى آورد چيست ؟ فرمود : به خاطر رکوع و سجود و قيام و قعودش به فرشتگانم مباهات مى کنم ، و کسى که به فرشتگانم به او مباهات کنم او را عذاب نخواهم کرد .
موسى گفت : پاداش کسى که به خاطر خشنوديت مسکينى را طعام دهد چيست ؟ فرمود : فرمان مى دهم ندا دهنده اى بر فراز همه ى خلايق ندا دهد فلان پسرِ فلان از آزاد شده هاى خدا از آتش دوزخ است .
موسى گفت : پاداش کسى که صله ى رحم کند چيست ؟ فرمود : مرگش را به تأخير مى اندازم و سکرات موت را بر او آسان مى کنم ، و خزانه داران بهشت او را ندا مى کنند به سوى ما بيا و از هر درى که خواستى وارد بهشت شو .
موسى گفت : پاداش کسى که آزارش را از مردم نگاه دارد و نيکى و خيرش را به مردم برساند چيست ؟ فرمود : روز قيامت ، آتش به او ندا مى کند که تو را بر من راهى نيست .
گفت : پاداش کسى که با زبان و دلش تو را ياد کند چيست ؟ فرمود : موسى ! او را در قيامت در سايه ى عرشم قرار مى دهم و در حمايت خود مى گيرم .
گفت : پاداش کسى که پنهان و آشکار آيات حکيمانه ات را تلاوت کند چيست ؟ فرمود : اى موسى ! چون برق بر صراط خواهد گذشت .
گفت : پاداش کسى که بر آزار و سرزنش مردم چون وابسته به تو است صبر کند چيست ؟ فرمود : او را در برابر ترس هاى روز قيامت يارى مى دهم .
گفت : پاداش کسى که چشم هايش از خشيت تو اشک بريزد چيست ؟ فرمود : چهره اش را از حرارت آتش دوزخ حفظ مى کنم و او را از روز فزع اکبر ايمنى مى دهم .
گفت : پاداش کسى که به خاطر حياى از تو خيانت را ترک کند چيست ؟ فرمود : روز قيامت براى او ايمنى است .
گفت : پاداش کسى که به اهل طاعتت محبت ورزد چيست ؟ فرمود : او را بر آتش دوزخ حرام مى کنم .
گفت : پاداش کسى که مؤمنى را عمداً به قتل برساند چيست ؟ فرمود : روز قيامت به او نظر رحمت نمى اندازم و از لغزشش گذشت نمى کنم .
گفت : پاداش کسى که کافرى را به سوى اسلام دعوت کند چيست ؟ فرمود : به او درباره ى هرکسى که بخواهد اجازه ى شفاعت مى دهم .
گفت : پاداش کسى که نمازهايش را به وقت بخواند چيست ؟ فرمود : درخواست هايش را به او عطا مى کنم و بهشتم را بر او مباح مى نمايم .
گفت : پاداش کسى که وضويش را براى خشيت تو کامل و تمام انجام دهد چيست ؟ فرمود : او را روز قيامت برمى انگيزم در حالى که ميان دو چشمش نورى است که مى درخشد .
گفت : پاداش کسى که روزه ى رمضان را به خاطر رضا و خشنودى تو بگيرد چيست ؟ فرمود : او را در قيامت در جايگاهى قرار مى دهم که در آن ترسى نيست . . .(1) .
--------------------------------------------
1 ـ امالى صدوق : 207 ، المجلس السابع و الثلاثون ، حديث 8 ; بحار الانوار : 13 / 327 ، باب 11، حديث 4.

 طلوع

محمّد بن زکرياي رازي، فيلسوف نامدار ايراني، در اوّل شعبان 2۵1 هجري قمري، مطابق با 8۶۵ ميلادي در ري به دنيا آمد. شهري که در آن روزگار مرکز علم و ادب بود و دانشمندان و مفاخر جهان اسلام از آن شهر به جهانيان معرفي مي‏شدند. نسبتش به مناسبت زادگاهش، ري، رازي است. او در کتاب‏هاي گوناگون؛ به عناوين و اوصاف مختلف مانند: جالينوس عرب، فيلسوف عرب، طبيب مارستاني، طبيب مسلمانان و علّامه در علم اوائل خوانده شده است.

دوران تحصيل

از آغاز جواني و تحصيلات زکرياي رازي چندان سخني در تاريخ نگفته‏اند. برخي مي‏گويند که او در جواني زرگري مي‏کرده، و برخي نوشته‏اند که او در ابتدا صّراف بوده است. بعد در چهل سالگي براي کسب علوم پزشکي و فلسفي به بغداد رفت و پس از چندي، سرآمد پزشکان زمان خود گرديد. بغداد در آن روزگار، مرکز مترجمان زبردست آثار علمي يوناني، سُرياني و عربي بود. هم‏چنين وجود بيمارستانهايي که در زمان هارون و آل برمک تأسيس شده بود، محل خوبي براي مطالعات رازي به شمار مي‏آمد.

ادامه مطلب...

ايران در طول تاريخ، گاهي چنان کشور امني به حساب مي‌آمده که مهاجران بسياري را به خود پذيرفته است. گروهي از اين مهاجران پيامبراني بوده‌اند که ايران را براي زندگي در نظر گرفته‌اند.

در دوران هخامشي‌ها سيل کساني که در اسارت بختنصر بوده‌اند به ايران سرازير شدند که در آن ميان پيامبران و بزرگان زيادي ديده مي‌شوند.

در زير اطلاعات پيامبراني که در ايران مدفون هستند يا احتمال مي‌رود که مقبره آنها در ايران باشد ، آمده است:

1- سيم و لام

طبق اعتقادات مردم سمنان و همچنين طبق مفاد کتيبه موجود، دو نفر از فرزندان نوح به نام‌هاي سام‌النبي و لام النبي در محلي در نزيکي سمنان دفن شده‌اند.

بقعه پيغمبران سمنان در 18 کيلومتري شمال شرقي سمنان بر فراز کوه مرتفعي قرار دارد. براي رسيدن به اين بقعه هم از روستاي "درجزين" در نزديکي سنگسر و هم از جاده اصلي سمنان به دامغان (پليس‌راه) مي‌توان انتخاب مسير کرد.

اين جاده خاکي و سنگلاخ است.

2- خالد نبي

اسم کامل اين پيامبر، خالد بن سنان عبسي است. ايشان شريعت حضرت عيسي را تبليغ مي‌کردند. نسب وي به حضرت اسماعيل فرزند ابراهيم (ع) مي‌رسد و يکي از پيامبراني است که به بعثت حضرت محمد (ص) بشارت داده و در دوران فترت مي‌زيسته است. دوره فترت به فاصله بين بعثت حضرت عيسي تا بعثت حضرت محمد بن عبدالله اطلاق مي‌شود.

ادامه مطلب...

دست نوشته اي از خون نوشته هاي مجاهد بدون مرز شهيد دکتر مصطفي چمران:

 
مي‌خواستم کلمه شوم ...
شمعي روشن مي‌کنم و بر تخته سنگي کنار دريا قرارش مي‌دهم و در کنار تخته سنگ مي‌نشينم و به شمع خيره مي‌شوم و گوش خود را به موسيقي امواج مي‌سپارم.
شمع و دريا، زير آسمان پرستاره، در دل ظلمت بي‌پايان شب و من دلسوخته بيقرار، همراه شمع مي‌سوزم و به دنبال او اشک مي‌ريزم
و با امواج دريا به بي‌نهايت مي‌روم و تا ستارگان دور آسمان صعود مي‌کنم و درکهکشانها محو و نابود مي‌گردم...
چه احساس عجيبي! چه تجربه زيبايي! چه نماز مقدسي! چه عبادت عميقي! چه عشق‌بازي سوزاني! چه شب قدري! چه معراج و صعودي و وحدتي!
خدايا! تو را شکر مي‌کنم که از قفس جسم، آزادم کردي. از زير فشار کوههاي غم نجاتم دادي. از ميان توفانهاي ظلمت و جهل و کفر بيرونم کشيدي. از گردابهاي خطرناک سقوط و يأس و پژمردگي و ذلت و مرگ نجاتم دادي.
خدايا! تو را شکر مي‌کنم که قلبم را با سوزش شمع، هماهنگ کردي. ديدگانم را به قدرت اشک، حيات دادي. روحم را با وسعت آسمان بي‌پايانت به نهايت، اتصال دادي.

 
مرگ به سراغم مي‌آيد: آنقدر آرام و مطمئن به او نگاه مي‌کنم که گويي خضر پيغمبرم
رگبار گلوله به سويم جاري مي‌شود، آنقدر خونسرد و محکم مي‌گذرم که گويي رويين‌تنم
مردان جنگ ديده در برابرم به خاک و خون مي‌غلتند، آنقدر عادي تلقي مي‌کنم که گويي قلبم از سنگ است
کودکان تيرخورده از درد ضجه مي‌کنند. مادران داغ ديده فرياد مي‌کشند، زنان بيوه شيون مي‌کنند، اما من گويي احساس ندارم و رحم و شفقت در من وجود ندارد
در عين حال نمي‌توانم مورچه‌يي را بيازارم. نمي‌خواهم دشمني که قصد حيات من کرده است، از پاي درآورم
در برابر لرزش يک برگ، دلم مي‌لرزد، در مقابل اشک يتيم، آب مي‌شوم. چشمک يک ستاره، قلبم را به خود جذب مي‌کند
نسيم سحري روحم را به آسمانها مي‌برد. اين لطافت با آن خشونت، چگونه جمع شده است؟
! خودم در تعجبم
خدايا! از من سندي اگر بطلبي، قلبم را ارايه خواهم داد و اگر محصول عمرم را بطلبي، اشک را تقديمت خواهم کرد.
خدايا! وجودم اشک شده است. همه وجودم از اشک مي‌جوشد، مي‌لرزد، مي‌سوزد و خاکستر مي‌شود. اشک شده‌ام و ديگر، هيچ. به من اجازه بده که در جوارت قرباني شوم و برخاک ريخته شوم و از وجود اشکم، غنچه‌يي بشکفد که نسيم عشق و عرفان و فداکاري از آن سرچشمه بگيرد.
من، زاده توفانها و موج درياهايم.
 
من حيات خود را مديون آتشفشانها و صاعقه‌ها هستم. آنگاه که توفان خاموش شود و دريا آرام گردد، ديگر اثري از من وجود نخواهد داشت...
خدايا! مي‌خواستم که سر بر آسمانت بگذارم و زارزار بگريم تا همه عقده‌هاي فشرده شده در ضمير ناله خودم را آرام کنم.
ناگفتني‌هاي فراوان داشتم که مي‌خواستم با تو در ميان بگذارم
رازهاي نهفته، نيازهاي سوزان دروني، آه‌هاي زنداني، ناله‌هاي فشرده شده، همه‌ وهمه را مي‌خواستم با تو بازگو کنم.
آرزو داشتم که لوح وجودم را در برابرت باز کنم و با سيلاب اشک، همه ناپاکي‌ها را بشويم تا همچو طفلي نوزاد، پاک و درخشان و معصوم گردم
و از همه آلايش‌ها آزاد شوم و قلبم آيينه تمام‌نماي حقيقت گردد و روحم به ملکوت اعلي بپيوندد.
در ميان طوفانهاي ظلمت، چشمان خسته خود را به نور بگشايم، زير دندانهاي اژدهاي مرگ، به فرشته رحمت متوجه شوم، تلخي شکنجه و درد و عذاب را کشش روح و خاطره‌هاي زيبا، شيرين و لذتبخش کنم.
مي‌خواستم به دريا روم و قلب مالامال [از] دردم را به امواج خروشان بسپارم تا ضربه‌هاي موج، پاره‌هاي غم را از قلبم بکند و تکه‌تکه به دريا ببرد و قلبم را چون قطعه بلور، پاک و صاف بکند.
مي‌خواستم شمع گردم و بخاطر نور، سرتاپا بسوزم.
 
مي‌خواستم اشک شوم و عصاره وجودم را در پاک‌ترين و زيباترين شکلش به تو تقديم کنم.
مي‌خواستم سوز گردم، ذوق گردم، شوق گردم، عشق گردم، روح گردم، موج گردم، شمع گردم، نور گردم، اشک گردم، شور گردم، و بالاخره کلمه شوم که نخستين تجلي خداست...

-... در صحراي محشر بيرقي افراشته مي شود و همه مردم از اولين و آخرين زير لواء آن قرار مي گيرند، بااينکه وادي بسيار وسيع است، اما جاي سوزن انداختن نيست و مردم مانند تير در ترکش به سختي در کنار هم قرار گرفته اند (1)، همه سر در گريبان حسرت فروبرده اند و عرق شرم از سر و رويشان مي‏چکد و البته زمين نيز همچنان بي‏قرار حادثه‏اي در شرف وقوع است(2)، گنهکاران و فريب خوردگان قرار ندارند و اهمال کاران و غفلت زدگان چون گنگ خواب ديده حيرت زده اند...
جملگي در انتظار موعود رسيدگي به نامه اعمال تک تک بندگان هستند که ناگهان منادي ندا سر مي دهد که «أين‏الرجبيون»، اهل ماه رجب کجاييد؟
جمعي بر مي‏خيزند که چهره‏شان چون قرص تمام ماه درخشان است، صفوف پريشان و متحير اهل محشر را مي شکافند و در پيشگاه حقيقت هستي و مالک اين روز مي ايستند. منادي، ندا سر مي‏دهد که بهشت بر شما گوارا باد و ايشان با آرامشي رشک برانگيز به سمت مامن الهي حرکت مي نمايند که زمزمه اي برمي خيزد که: "اينها چه کساني بودند که چنين با احترام و آسان از صراط گذشتند؟"
يکي از همان سيرتان پاسخ مي گويد که: ما رجبيون هستيم، زنان و مرداني که وقتي ماه رجب با تمام رحمتش بر ما سايه افکند با روي گشاده به استقبالش رفتيم، روزهايي از آن را روزه گرفتيم و شبهايش را به عبادت صاحبش گذرانديم(3). از همين روست که در اين روز که نه ثروت هاي اندوخته‏تان در دنيا و نه فرزنددان برومندتان به کارتان نمي آيند (4) نجاتمان بخشيد و مقام شفاعتمان داد(5)، ما در ماه او که همان ماه رجب است از بذل مال دريغ نورزيم، تا براي آخرت خويش توشه‏اي فرستاده باشيم و خداوند بخشاينده به پاس اين عمل‏ها مقامي مرحمت فرمود، که نه چشمي ديده و نه گوشي شنيده است(6) ...

   به فرموده پيامبر گرامي : « ماه رجب ، ماه خداست در غايت حرمت و فضيلت . اگر کسي روزي از اين ماه را روزه بگيرد خداي را خشنود و شعله غضب الهي را خاموش نموده است و دري از درهاي جهنم به روي او بسته مي شود . ماه رجب ماه استغفار امت من است . رجب را اصّب نيز ناميده اند زيرا که در اين ماه ، رحمت خدا بر امت من ريزش مي يابد .» 
... دروازه‏هاي مهر و مهرباني باز شده است و سفير مهرباني حضرت حق بشارت مي دهد که :"اي مردم، خدا همراه با برکت و رحمت و مغفرت رو به سوي شما آورده و درهاي رحمت در اين ماه گشوده است"، پس کساني که پس از گشايش، در آن را مي بندند چه عذري دارند؟
اي دوست بدان که :«رجب» نام نهري است در بهشت که از شير سفيد تر است و از عسل شيرين تر. پس هر کس روزي از ماه رجب را روزه بگيرد، از آن نهر سيراب خواهد شد . به فرموده نبي: « ماه رجب ، ماه خداست در غايت حرمت و فضيلت. اگر کسي روزي از اين ماه را روزه بگيرد خداي را خشنود و شعله غضب الهي را خاموش نموده است و دري از درهاي جهنم به روي او بسته مي شود . ماه رجب ماه استغفار امت من است . رجب را اصّب نيز ناميده اند زيرا که در اين ماه ، رحمت خدا بر امت من ريزش مي يابد .»
1- بحارالانوار، ج 7، ص 111
2- نهج‏البلاغه، خطبه 102
3- ثمرات الحياط، ص 451، پيامبر اکرو (ص)
4- قرآن کريم، شعرا؛ آيه 88
5- ثمرات الحياط، ص 252
6- بحارالانوار، ج 20

 

بسم اللّه‏ِ الرَّحمنِ الرّحيمِ

اَلْحَمْدُلِلّهِ ربِّ العالَمينَ

«اُتْلُ ما أوحيَ إليکَ مِن الکتابِ وَ أقِمِ الصَّلوة إنّ الصَّلوةَ تنهي عَن الفحشاء و المُنکر وَ لَذِکرُاللّه‏ِ أکبر وَ اللّه‏ُ يَعْلَمُ ما تَصنعون» (قرآن حکيم ـ سوره عنکبوت ـ آيه 46).

نماز عبادت جمعي دارد که عبادات تکويني همه موجودات از جماد و نبات و حيوان و غيرها را دارا است، و جامع عبادت قلبي و عقلي که تشريعي است نيز هست، علاوه اين که از جهت ديگر عبادت جامعه است زيرا که خاصيت زکوة و حج و جهاد و صوم و غيرها را دارد: امّا زکوة چون مِحَکّ محبّت است و گذشتن از ملک خويش در راه دوست و فناي خويش در نماز ظاهر مي‏شود در وقتي که در مالک يوم الدين تصديق قلبي کني؛ أما صوم به جهت اين که مفطرات روزه در نماز حرام است علاوه صمت از کلام مخلوقين لازم است؛ أما حج براي اين که توجّه ظاهري بکعبه ظاهري مي‏کني از دور توجّه مي‏کني، أما در عوض توجّه بکعبه حقيقي مي‏نمايي که عبارت از دل است که در عالم بدن انساني بمنزله کعبه است و بمنزله بيت المعمور است در آسمان چهارم و بمنزله عرش است؛ أما جهاد زيرا که جهاد با نفس أماره است که جهاد اکبر است، و قس مالم يقل.

 

همان گونه که خلقت جميع کلمات کتاب هستي بر اساس علّت و حکمت است که عالم يعني علم انباشته رويهم زيرا که صنع حکيم علي الإطلاق است و حکيم، قول و فعلش همه حکمت و حکيم است «يس و القرآن الحکيم»، همچنين همه احکام شرع بر اساس حکمت و مصلحت‏اند و تشريع از متن تکوين برخاسته است. و همان گونه که هر يک از صنايع آدمي را برنامه و دستور خاصّي است که اگر به قدر يک ميکرون از آن سرپيچي کنند دچار سقوط و تباهي و نابودي مي‏شوند، انسان نيز در مسير تکاملي خود اين چنين است.